Symbole Uczelni

  

Święta Jadwiga-Królowa obrana została Patronką Wyższej Szkoły Gospodarki na wspólnym, nadzwyczajnym posiedzeniu Konwentu i Senatu w dniu 22 kwietnia 2005 r.

Święta Jadwiga Królowa dawała liczne świadectwa swej niepospolitej mądrości, roztropności i wrażliwości. Płaciła za studia wielu młodych, niezamożnych Polaków kształcących się w Pradze. Wykazywała wielką troskę o potrzeby całego środowiska akademickiego, a jako fundatorka Akademii Krakowskiej odnowiła i rozszerzyła zakres jej działania. Wielki szacunek dla wszystkich zasług Królowej, jak również pragnienie kształtowania dobrych tradycji akademickich w Uczelni, skłoniły nas do podjęcia takiej decyzji. Wielki to honor, ale też wielka odpowiedzialność mieć za Patronkę Świętą Jadwigę-Królową.
Jesteśmy przekonani, że środowisko akademickie Wyższej Szkoły Gospodarki dołoży wszelkich starań, aby pamięć o Jej zasługach przetrwała również w naszych działaniach .
Konwent i Senat Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy ustanowił również godło, pieczęć, flagę i sztandar, które odtąd symbolizować będą Uczelnię, zachęcać będą do ponoszenia trudów dla jej sławy, przypominać o ciągłości dziejów i wartości tradycji. 

Jadwiga Andegaweńska przyszła na świat 18 lutego 1374 roku w Budzie, jako trzecia córka węgierskiego króla Ludwika i Elżbiety, księżnej bośniackiej. Młodej królewnie zapewniono staranne wykształcenie - władała poza węgierskim i polskim, jeszcze językiem łacińskim, włoskim i niemieckim. Czteroletnia Jadwiga była zaręczona z ośmioletnim Wilhelmem Habsburgiem. Śmierć Ludwika Węgierskiego w 1382 roku przekreśliła te plany. Koncepcja oddania korony polskiej Jadwidze powstała dopiero wtedy, gdy po śmierci Ludwika panowie małopolscy nie zgodzili się ani na kontynuację unii personalnej z Węgrami, ani na regencję Zygmunta Luksemburskiego - męża Marii, siostry Jadwigi. W 1384 roku Jadwiga przybyła do Polski. Po przybyciu do Krakowa Jadwiga zamieszkała na zamku królewskim na Wawelu.
Została ukoronowana na króla Polski 16 października 1384 r. w Krakowie . Koronacji dokonał arcybiskup gnieźnieński Bodzanta, koronując Jadwigę na Króla Polski. Od razu po koronacji wszystkie dokumenty państwowe zaczęto wystawiać w imieniu nowego monarchy - jedenastoletniej Jadwigi.

W styczniu 1385 roku pojawiło się na Wawelu poselstwo litewskie. Wielki książę Jagiełło w zamian za rękę Jadwigi był gotów przyjąć wraz ze wszystkimi poddanymi chrześcijaństwo i wcielić swe ziemie do Polski. 18 lutego 1386 roku zawarte zostano małżeństwo Jagiełły z Jadwigą, a 4 marca Jagiełło został koronowany na Króla Polski. Małżeństwo to i będąca jego następstwem unia były ogromnie ważnymi wydarzeniami - zmienny cały układ sił w Środkowej i Wschodniej Europie. Poślubiając Władysława Jagiełłę, wielkiego księcia litewskiego przyczyniła się do chrystianizacji Litwy.

W latach 90-tych Jadwiga miała szerszy udział w rządzeniu krajem. Stawała się coraz bardziej popularna, rozumiała tajniki polityki, ujawniając wielką przenikliwość zwłaszcza w sprawach krzyżackich i litewsko-ruskich. Stała się orędowniczką pokoju Zakonu z Polską pod warunkiem zaprzestania niepokojenia Litwy przez Krzyżaków. Odegrała też doniosą rolę w doprowadzeniu do zgody między Jagiełłą i Witoldem. W swej działalności wewnątrz państwa coraz większą opieką otaczała kościoły. Była pierwszym polskim monarchą, który odwiedził Jasną Górę. Nakładem Jadwigi zbudowano kościół Najświętszej Marii Panny, hojnie wyposażyła kościół Mariacki w Krakowie i założyła na Kleparzu zakon św. Benedykta, była dobroczyńcą innych klasztorów. W Katedrze Wawelskiej ufundowała ołtarz Wniebowzięcia. Patronowała tłumaczeniu na język polski Pisma świętego i wielu dzieł ojców kościoła. Na dworze papieskim w Rzymie podjęła starania o odnowienie działalności Akademii Krakowskiej. W 1397 roku uzyskała pozwolenie papieskie na otwarcie wydziału teologicznego na Uniwersytecie Krakowskim. W swoim testamencie zapisała uniwersytetowi ogromne sumy (10 kg złota, osobiste klejnoty, dzięki którym wznowił on swoją działalność w 1400 roku.) Odnowiony uniwersytet służył podniesieniu kultury umysłowej w Polsce. Stał się ogniskiem promieniującym wielką humanistyczną wiedzą. Wykształcił wielu wybitnych Polaków, takich jak Mikołaj Kopernik, Jan Kochanowski, Paweł Włodkowic, Andrzej Frycz Modrzewski, Marcin Król z Żurawicy, Jakub Parkoszowic, Stanisław ze Skalbmierza. Królowa Jadwiga fundowała, otaczała opieką i obdarowywała również szpitale, będące w średniowieczu raczej instytucjami opieki społecznej niż służby zdrowia. Stanowiły one przytułek dla ludzi chorych, starych i pozbawionych środków do życia. Królowa przyczynia się do założenia dwóch szpitali miejskich: w Sączu i Bieczu, ponadto pomagała materialnie szpitalowi klasztornemu w Sandomierzu.

Zmarła 17 lipca 1399 r., wkrótce po śmierci upragnionego dziecka, Elżbiety Bonifacji, trawiona gorączką połogową. Jadwiga Andegaweńska była kobietą wykształconą, o różnorodnych zainteresowaniach. W polskiej tradycji historycznej zajmuje Jadwiga poczesne miejsce jako jedyna kobieta - król na tronie polskim i jako władczyni dobrze zasłużona dla kraju, który nie był jej właściwą ojczyzną, chociaż i po ojcu i po matce spokrewniona była z polskimi Piastami. Starała się o rozwój kultury narodowej. Dzięki niej powstał Wydział Teologiczny i odnowiono Uniwersytet Krakowski. Realizowała w swoim życiu słowo psalmisty: Tobie służyć, to znaczy królować. Mimo oficjalnej deklaracji Kościoła postać królowej Jadwigi była przez następne stulecia otoczona czcią należną osobom kanonizowanym. Papież Jan Paweł II ogłosił dekret o jej kulcie w katedrze wawelskiej w czasie swej pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny (8 czerwca 1979 r.), a Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych potwierdziła dnia 8 sierpnia 1986 r. fakt jej beatyfikacji. Dnia 8 czerwca 1997 r. w czasie wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II w Polsce, na Boniach w Krakowie Królowa Polski Jadwiga Andegaweńska została ogłoszona świętą. Nazywana jest matką swojego ludu i Matką Narodów.
 


 

Godło Wyższej Szkoły Gospodarki stanowi stylizowany orzeł z koroną, będący herbem rodowym Andegawenów, z którego pochodziła Patronka Uczelni, rozpostarty nad logo Uczelni, czyli stylizowaną kulą ziemską wraz z umieszczonymi na niej inicjałami „WSG”, będącymi skrótem nazwy „Wyższa Szkoła Gospodarki’’.



 

Pieczęć zawiera w środku godło Uczelni, a na otoku w kształcie elipsy napis „WYŻSZA SZKOŁA GOSPODARKI W BYDGOSZCZY”, a pod spodem napis „1999”, oznaczające kolejno pełną nazwę Uczelni i rok jej założenia.

 



 

Sztandar Uczelni ma kształt kwadratu. Awers ma kolor niebieski, a na jego tle godło Wyższej Szkoły Gospodarki, okolone napisem koloru białego: „WYŻSZA SZKOŁA GOSPODARKI W BYDGOSZCZY”. Pod spodem umieszczony jest napis: „1999” oznaczający rok założenia Uczelni. Rewers ma kolor czerwony, a na jego tle umieszczony jest orzeł w koronie, będący godłem III Rzeczypospolitej Polskiej, okolony napisem „WIEDZA SPOŁECZEŃSTWO GODNOŚĆ”. Brzegi awersu i rewersu ozdobione są charakterystycznym elementem zdobniczym koloru złotego.