Dziennikarstwo i kultura mediów - specjalność dotowana

Dziennikarstwo jako przedmiot nauczania uniwersyteckiego jest skoncentrowane na dwóch filarach – przygotowaniu zawodowym z warsztatem narzędziowym: prasowym, radiowym i telewizyjnym oraz refleksji medioznawczej, która reprezentuje rozmaite perspektywy: politologiczną, historyczną, socjologiczną i kulturoznawczą. Pierwszy z nich obejmuje wiedzę o źródłach informacji, gatunkach, technologii produkcji, drugi zaś to badanie systemów medialnych, historii prasy, uwarunkowań politycznych wolności wypowiedzi. Dynamicznie rozwija się na polskich uczelniach refleksja teoretyczna – powstają liczne opracowania dotyczące funkcjonowania polskiego systemu medialnego, języka mediów, paralelizmu politycznego. Natomiast nauczanie narzędziowe traktowane jest marginalnie, o czym świadczy niewielka ilość publikacji zwartych wykorzystujących doświadczenie przedstawicieli zawodu dziennikarskiego. Optymalnym modelem byłoby stworzenie programu symetrycznego, w którym poszczególne segmenty kompetencji zawodowych i medioznawczych tworzyłyby zespół uzupełniających się ogniw wykształcenia dziennikarskiego. Model ten powinien uwzględniać zmienne charakterystyczne dla polskiego rynku prasowego. Kulturoznawczy aspekt realizowany będzie przez zagadnienia określone w nazwie specjalności jako „kultura mediów”. W tym aspekcie niezbędne będzie wykorzystanie obecnego w polskim piśmiennictwie dorobku medioznawstwa zachodniego (głównie angielskiego – L. Taylor, A. Willis, D. Hallin, P. Mancini i francuskiego – R. Debray).