Turystyka kulturowa - specjalność dodatkowa

Specjalność adresowana jest do osób, które chcą podnieść swoje kwalifikacje z zakresu szeroko rozumianej turystyki kulturowej. Turystykę kulturową definiuje się jako działalności zorientowane na ochronę i wykorzystanie zabytków oraz pozostałości kulturowo-historycznych i fachową dbałość o tradycję oraz specyficznie regionalne formy zamieszkania i życia, realizowane dla zwiększenia przyjazdów turystycznych w danym regionie. Naszym celem jest poszerzenie i pogłębienie zrozumienia dla oryginalnego charakteru regionu w ramach europejskiej jedności kulturowej, w szczególności przez wzmożenie wymiany między mieszkańcami kontynentu europejskiego a także poprzez rzeczową, porównawczą i skłaniającą do intelektualnego dialogu informację o świadectwach przeszłości i teraźniejszości danego obszaru kulturowego. Określeniem turystyki kulturowej obejmuje się także wszystkie podróże, dla których główną motywacją jest odwiedzanie i poznawanie miejsc oraz obiektów o wartości historycznej, artystycznej i kulturowej, a także uczestnictwo w imprezach o charakterze kulturalnym.
Podstawową cechą wyróżniającą turystykę kulturową jest uzyskiwanie wiedzy o innych i ich sposobie życia. Jest to skomercjalizowany przejaw ludzkiej potrzeby zobaczenia, jak żyją inni, zaspokojenia ciekawości i chęci poznania innych ludzi w ich autentycznym środowisku, a także doświadczenie fizycznych przejawów ich działalności w codziennym życiu, rzemiośle, sztuce, muzyce, języku, literaturze, zabawie i rytuałach.
Turystyka kulturowa to taka forma turystyki, w której zainteresowania podróżujących koncentrują się na bogatej przeszłości ludzi lub obszarów, zachowanej i odzwierciedlonej w zabytkach, historycznych okolicach, tradycyjnej architekturze. Turystyka kulturowa obejmuje wszelkie przemieszczanie się osób do specyficznych atrakcji kulturowych, takich jak: obiekty dziedzictwa kulturowego, przejawy działalności artystycznej i kulturalnej, sztuki, dramatu, znajdujących się poza ich zwykłym miejscem zamieszkania.
Nazwą turystyki kulturowej określa się również wszelkie grupowe i indywidualne wyprawy o charakterze turystycznym, w których spotkanie uczestników podróży z obiektami lub wydarzeniami kulturalnymi są celem samym w sobie. Istotną cecha turystyki kulturowej, odróżniającą ją od innych form turystyki, jest program całkowicie zdominowany przez treści kulturowe lub w przeważającej części zawierający treści kulturowe i dopuszczający tylko marginalnie inne cele turystyczne.
Turystyka kulturowa ma charakter złożony i wielowymiarowy. Stąd też na podstawie zainteresowania różnymi przejawami kultury rozwinęły się odrębne formy turystyki, jak turystyka etniczna, festiwalowa, kulinarna, filmowa, rozrywkowa, krajoznawcza itp. Turystyka kulturowa rozwija się szczególnie w miastach ze względu na nagromadzenie w ich obrębie obiektów historycznych (unikalna i zabytkowa architektura i urbanistyka, pomniki, rzemiosło dostarczające wyrobów rękodzielniczych i dzieł sztuki nabywanych przez turystów itp.) i kulturalnych (muzea, galerie itp., ale także przejawy życia codziennego, jak zajęcia, praca, język, zwyczaje, gastronomia itp.) oraz toczące się życie kulturalne (wydarzenia związane z obrzędami, świętami, występami oraz inscenizacjami w formie festiwali ulicznych, muzycznych, inscenizacji bitew, prezentacji starych technologii i technik itp.). W celu lepszej promocji walorów kulturowych i zachęcania turystów do odwiedzenia miast i ich odkrywania organizuje się wybrane elementy w system kulturowych szlaków tematycznych, np. Szlak Piastowski, Szlak Orlich Gniazd i in.